Οι θέσεις μας για το κυπριακό

Η βάση του κυπριακού προβλήματος είναι η στέρηση στο κυπριακό λαό του δικαιώματος της αυτοθέσμισης και αυτοπροσδιορισμού.

Η βρετανική αποικιοκρατία μας επέβαλε ένα καθεστώς και ένα σύστημα το οποίο διαχώριζε ρατσιστικά τους πολίτες σε δύο κοινότητες σύμφωνα με τα θρησκευτικά και πολιτισμικά δεδομένα αντίθετα στην κοσμικότητα του κράτους και στο δίκαιο της ισότητας των πολιτών σε ένα ενιαίο κράτος.

Μας επέβαλαν επίσης την κοινοτική ποσοστοτική συμμετοχή στους πολιτικούς θεσμούς, την διοίκηση και την δημόσια υπηρεσία. Πρόνοια που προάγει τα θρησκευτικά-γλωσσικά χαρακτηριστικά αντί τις ικανότητες και γνώσεις του ατόμου.

Επιπρόσθετα μας έδεσαν με τις αλυσίδες των εγγυήσεων.

Το σύστημα αυτό εκ των πραγμάτων δεν λειτούργησε και στην προσπάθεια αλλαγής κάποιων σημείων του από τον τότε πρόεδρο της δημοκρατίας Μακάριο, προκάλεσε την κατευθυνόμενη από την Τουρκία, ανταρσία και αποχώρηση της τουρκικής κοινότητας από τις κρατικές δομές με σκοπό την κατάλυση της συνταγματικής τάξης , και την εν εξελίξει επιθετική παρέμβαση της Τουρκίας που έφτασε μέχρι τον βομβαρδισμό περιοχών της Κύπρου.

Τα γεγονότα του 1963 με την παρέμβαση των βρετανικών δυνάμεων είχαν ως αποτέλεσμα την δημιουργία των τουρκοκυπριακών θυλάκων και τη πράσινη γραμμή.

Όμως επειδή επεκράτησε το δίκαιο της ανάγκης—διότι τα κράτη διέπονται από την αρχή της συνέχειας τους—η Κυπριακή Δημοκρατία συνέχισε να λειτουργεί με τις κατάλληλες αναπροσαρμογές και να αναγνωρίζεται διεθνώς.

Στη συνέχεια έλαβε χώρα το χουντικό πραξικόπημα του οποίου επακολούθησε η τουρκική εισβολή.

Τα γεγονότα αυτά επιβεβαιώνουν πως η αρχική αδικία των συμφωνιών Ζυρίχης - Λονδίνου έκαναν την Κύπρο ένα παιχνίδι των εγγυητριών δυνάμεων που ο λαός της πλήρωνε κάθε φορά τις παρεμβάσεις τους με αίμα.

Η τουρκική κατοχή από το 1974 μέχρι σήμερα επέβαλε νέα δεδομένα στο νησί με τον εποικισμό και την ανακήρυξη του ψευδοκράτους. Όμως αυτά τα δεδομένα δεν εδράζονται σε καμία διεθνή νομιμότητα.

Συνένοχοι και συμμέτοχοι στην δημιουργία του ψευδοκράτους είναι και οι Τουρκοκύπριοι στην συντριπτική τους πλειοψηφία.

Από την πλευρά της Κυπριακής Δημοκρατίας έγιναν φοβερά λάθη και υποχωρήσεις που εν μέρει εκφράζουν την αποδοχή τους στα νέα δεδομένα της εισβολής και κατοχής και αναγνωρίζουν εμπράγματα το κατοχικό μόρφωμα.

Τέτοια λάθη είναι:

  • Οι λεγόμενες συμφωνίες υψηλού επιπέδου Μακαρίου-Ντενκτάς.
  • Η στρατηγική αποδοχή της λύσης της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας.
  • Η διαδικασία των συνομιλιών όπου ουσιαστικά εξισώνονται ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας με τον ηγέτη του κατοχικού μορφώματος.
  • Το διπλό δημοψήφισμα με την συμμετοχή των εποίκων το 2004 από την κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου.
  • Η εμπράγματη άρση της εμπολέμου καταστάσεως και το άνοιγμα των οδοφραγμάτων.
  • Οι υποχωρήσεις Χριστόφια αναφορικά με την εκ περιτροπής προεδρία και την ρητή αποδοχή εποίκων.
  • Το κοινό ανακοινωθέν Αναστασιάδη-Έρογλου και οι επακόλουθες υποχωρήσεις στη πολυμερή διάσκεψη όπου απουσίαζε η Κυπριακή Δημοκρατία ενώ παρίσταντο οι κοινότητες.

Το συμπέρασμα είναι πως η Κυπριακή Δημοκρατία αναγνωρίζει εμπράγματα το κατοχικό μόρφωμα με το οποίο συνδιαλέγεται για μια λύση που θα δικαιώνει τα αποτελέσματα της βίας της εισβολής, κατοχής και εποικισμού.

Η διαδικασία αυτή ανοίγει επίσης και μια άλλη δυσοίωνη προοπτική που στη βάση της ντε φάκτο αναγνώρισης του κατοχικού μορφώματος προχωρά στη τεχνοκρατική σύναψη εμπορικών συμφωνιών μεταξύ του κατοχικού μορφώματος και της διοίκησης των Ελληνοκυπρίων που θα αντικαθιστά στην πράξη πολλές αρμοδιότητες της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Αυτή είναι εν συντομία η περιγραφή της κατάστασης.

Εμείς ως Νέα Αριστερά δεν αποδεχόμαστε:

  1. Την πρωτογενή αδικία του Ζυριχικού συντάγματος και των συνθηκών εγγυήσεως και συμμαχίας καθώς και την παραμονή των βρετανικών στρατιωτικών δυναμένων στο νησί μας.
  2. Τα αποτελέσματα της βίας της τουρκικής εισβολής, της κατοχής και του εποικισμού, ούτε αποδεχόμαστε την προσπάθεια της μουσουλμανικής μειονότητας να παραδώσει την Κύπρο σε μια ξένη χώρα, δηλαδή στην Τουρκία.
  3. Την υποχώρηση των κρατούντων της Κυπριακής Δημοκρατίας και την αποδοχή της αδικίας που μας επέβαλε η Μεγάλη Βρετανία και η Τουρκία.

Ούτε η βία ούτε η προδοσία δημιουργούν δίκαιο αλλά τουναντίον δικαιώνουν κάθε κίνηση αντίστασης εκ μέρους των πολιτών.

Η πρόταση μας προς αντιμετώπιση της κατάστασης της κατοχής και της προδοτικής υποχώρησης είναι η ακόλουθη.

Πρώτο: Ύπατος σκοπός είναι η επέκταση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας στην κατεχόμενη επικράτεια της.

Δεύτερο: Η κατάργηση της αδικίας του Ζυριχικού μορφώματος και η άσκηση του δικαίου της αυτοθέσμισης που ισοδυναμεί με πράξη αλλαγής του συντάγματος από την ίδια την Κυπριακή Δημοκρατία και τους νόμιμους πολίτες αυτής προς μετάβαση σε ένα πολίτευμα πραγματικής δημοκρατίας.

Τρίτο: Η κατάργηση των συνθηκών εγγυήσεως και συμμαχίας και η άσκηση του δικαίου του αυτοπροσδιορισμού και της εγκαθίδρυσης νέων αμυντικών συμμαχιών με όρους ισότητας.

Για την πραγμάτωση του πρώτου στόχου, της επέκτασης της κυριαρχίας της κυπριακής δημοκρατίας στην κατεχόμενη επικράτεια της, θεωρούμε πως κάθε πράξη που υποβαθμίζει την Κυπριακή Δημοκρατία και την υπάρχουσα κρατική της υπόσταση είναι απαράδεκτη.

Στηρίζουμε την Κυπριακή Δημοκρατία και θέτουμε τέρμα στο διάλογο που αναβαθμίζει εκ των πραγμάτων το κατοχικό μόρφωμα εξισώνοντας την παρανομία με την νομιμότητα.

Θεωρούμε ότι το κατοχικό μόρφωμα είναι προϊόν εγκλήματος που πηγάζει από την συνεργασία των Τουρκοκυπρίων με μια ξένη χώρα, από την τουρκική εισβολή, την παρατεινόμενη κατοχή και τον εποικισμό.

Ως εκ τούτου κάθε παραχώρηση προς αυτό το μόρφωμα δεν είναι επιτρεπτή. Έτσι δεν αποδεχόμαστε τις συμφωνίες υψηλού επιπέδου Μακαρίου-Ντενκτάς καθώς και την επακόλουθη πολιτική που εδράζεται σε αυτές ή εκπορεύεται εξ αυτών.

Καλούμε τα Ηνωμένα Έθνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση να σεβαστεί την εδαφική μας κυριαρχία και το δικαίωμα της επανάκτησης των εδαφών μας με οποιοδήποτε τρόπο μη αποκλειόμενης της ένοπλης σύγκρουσης με τις κατοχικές δυνάμεις.

Για την πραγμάτωση του δεύτερου στόχου, της μετάβασης σε μια πραγματική δημοκρατία, θεωρούμε πως το μοναδικό συνταγματικό υποκείμενο που δύναται να το πράξει είναι η Κυπριακή Δημοκρατία η οποία ως κυρίαρχη έχει το δικαίωμα να καλέσει τους νόμιμους πολίτες της σε συνταγματική συνέλευση και σε ένα ανοικτό διάλογο όπου θα τεθεί το ζήτημα του νέου συντάγματος στην βάση της ισότητας μεταξύ των πολιτών, της κοινοτικής τοπικής αυτοδιοίκησης και θέσμισης της αρχής της λαϊκής συνέλευσης, της αποκεντρωμένης νομοθετικής εξουσίας που να πηγάζει από τον λαό και να δίνει δυνατότητα ελέγχου στο λαό μέσα από την αρχή της ανακλητής αντιπροσώπευσης σε όλα τα επίπεδα.

Προς τον σκοπό αυτό θα καλέσουμε τους Τουρκοκύπριους να συμμετέχουν σε αυτό το συνταγματικό σώμα και να καταθέσουν τις δικές τους απόψεις.

Το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας θα τεθεί σε ενιαίο δημοψήφισμα.

Για την πραγμάτωση του τρίτου στόχου, της κατάργησης των εγγυήσεων και της επέκτασης της αυτοδιάθεσης και της σύναψης νέων συμμαχιών, θα καταγγείλουμε την Τουρκία ως την χώρα εκείνη που παρέβει τους όρους του παραρτήματος των εγγυήσεων εις βάρος της εδαφικής ακεραιότητας της κυπριακής δημοκρατίας και του δικαιώματος της να ασκεί κυριαρχία επί της επικράτειας της. Ως εκ τούτου θα απαιτήσουμε να εφαρμοστεί και στην περίπτωση αυτή το δίκαιο της ανάγκης και να καταργηθούν οι εγγυήσεις και η υποχρεωτική συμμαχία.

Η Κυπριακή Δημοκρατία ως κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που σημαίνει πως για να γίνει μέλος άσκησε το δίκαιο της αυτοδιάθεσης ή αυτοπροσδιορισμού, δύναται να εκμεταλλευθεί την αρχή των μόνιμων διαρθρωμένων αμυντικών δομών και να συνάψει στρατιωτική ένωση με τα κράτη της επιλογής της όπως με τα κράτη του ευρωπαϊκού νότου που είναι η Ελλάδα, η Ιταλία, η Μάλτα, η Γαλλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία.

Με την πρόταση αυτή θα ενδυναμώσουμε την άμυνα μας και ενισχύσουμε την κυριαρχία μας και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα καθώς επίσης θα θέσουμε τέρμα στην προσπάθεια αποστρατικοποίησης του νησιού μέσα από απαράδεκτες λύσεις τύπου Διζωνικής Δικοινοτικής ομοσπονδίας και ύποπτες και μονόδρομες συνεργασίες όπως για παράδειγμα με το Ισραήλ που εκθέτουν την Κύπρο στην επιρροή αυτής της χώρας μετατρέποντας της σε αμυντική βάθος της.

Θα απαιτήσουμε επίσης την κατάργηση των βρετανικών βάσεων.